حمید تکاپو
(بخش اول- خرداد)
در مرور رخدادهای چند ماه اخیر، عواملی چون مناظره های انتخاباتی، حمایت نهادهای انتصابی از یک کاندیدای خاص، دخالت فاحش نظامیان در انتخابات و حضور مجدد پدیدۀ لباس شخصی ها، نامه نگاری شخصیت ها به رهبر نظام و واکنش های وی، تقلب فاحش در روند و نتیجه انتخابات، سرکوب خونین مردمی که خواهان حقوق شهروندی و مطالبات مدنی خود بودند، اظهارات و عملکرد حامیان کشوری- لشگری و رسانه ای کودتاچیان، اظهارات و بیانیه های رهبران و حامیان جنبش، مواضع و عملکرد افراد و گروههای مقیم خارج از کشور و همچنین واکنش های جهانی به جنبش سبز مردم ایران، مواردی هستند که بدلیل نقش جدی در تکوین و تکامل جنبش، قابل تامل و بررسی می باشند.
از شامگاه ۲۲خرداد (روز انتخابات ریاست جمهوری) تا کنون، با آنکه روند سرکوب بدون وقفه ادامه داشته و حتی سیر صعودی طی نموده، اما می توان مشاهده کرد که تقریبا در هر ماه یک سرکوب نظامی خونین و شدید در اوج رقم خورده (۳۰ خرداد، ۱۸ تیر، ۱۰ امرداد، ۲۷شهریور، ۱۳ آبان، ۱۶ آذر و عاشورای ۶ دی) و هر ماه تعداد زیادی بازداشت، زخمی، شهید و مفقود برای جنبش به جای ماند؛ که هر کدام از این هزینه ها، مرحله ای از تکامل تاریخی جنبش را رقم زد؛ کما اینکه میرحسین موسوی سه روز قبل از انتخابات خاطرنشان کرده بود "ما سرباز آزادی و اخلاق و عدالتیم."
در این میان بیانیه های اعتراضی میر حسین موسوی و مهدی کروبی تاثیرات زیادی در روند جنبش گذاشت؛ که می توان بیانیه های مهندس موسوی پبرامون تقلب در انتخابات، مخالفت با دولت محمود احمدی نژاد، اعتراض به عملکرد شورای نگهبان، حمایت از حرکت ها و اعتراضات مردمی، احقاق حقوق مردم معترض، جان باختگان، بازداشت شدگان و آسیب دیدگان اعتراضات پس از انتخابات" اشاره کرد که در روزهای سرنوشت ساز هفته آخر خرداد، ۱۸ تیر، روز قدس، روز دانش آموز، روز بسیج، روز دانشجو، مراسم چهلم شهدای اعتراضات پس از انتخابات، بازگشایی مدارس و دانشگاهها و همچنین حوادث عاشورا را مثال زد.
موضع گیری های موسوی و کروبی بر سر مواضع مردمی ماندن آنها نیز، روال سنتی سالهای اخیر ایران را دچار تغییر جدی کرد: روندی که اگر تقلبی صورت می گرفت، یا سکوت می شد، یا اعتراض به روز قیامت واگذار می گردید(هاشمی در انتخابات ۸۴) و یا نامهای تند به رهبری نوشته و از دخالت آقازاده یا آقا انتقاد می شد (کروبی در همان انتخابات).
انتقام گیری ها شخصی در پربینندهترین برنامههای تاریخ تلویزیون ایران
پیش از برگزاری انتخابات، صدا و سیمای جمهوری اسلامی دست به ریسکی بزرگ زد و چهار کاندیدای تایید صلاحیت شده برای انتخابات ریاست جمهوری را به پای میز مناظره کشاند. مناظره هایی که به استناد آمار منتشره، پربینندهترین برنامه در تاریخ تلویزیون ایران بود و گزارش محرمانۀ اداره آموزش معاونت سیاسی صدا و سیما خاطرنشان کرده بود "پخش مناظره های انتخاباتی، اعتماد از دست رفتۀ مردم به صدا و سیما را بازگردانده و تعداد مخاطبان آنرا به ۴۰ میلیون نفر رسانده است." رسانه های خبری نیز تعداد پیامکهای ارسالی در ایام پخش مناظرههای تلویزیونی را روزانه نود میلیون ثبت کردند.
در اولین* مناظرۀ جنجالی که در ۱۳ خرداد ماه برگزار شد، محمود احمدی نژاد روبروی مهندس میرحسین موسوی قرار گرفت و با رویکردی انتقام جوبانه و غیرحرفه ای، برخی از شخصیت های غایب را به "تلاش برای تضعیف" دولت خود متهم نمود و اهانتی بی ربط نیز به سه کاندیدای دیگر و همچنین همسر مهندس موسوی روا داشت. موسوی نیز، احمدی نژاد را به "خیالبافی" و "قانون گریزی" متهم نمود. یک روز بعد دفتر آقای هاشمی رفسنجانی از صدا وسیما خواست تا فرصتی برای پاسخگویی به اتهامات وارده از سوی احمدی نژاد در اختیار وی و اعضای خانواده اش قرار گیرد، که البته این فرصت هرگز داده نشد.
مناظره های بعدی نیز در کش و قوس همین موارد برگزار شد و احمدی نژاد برای دفاع از خود در برابر انتقادات کارشناسی، حمله به دیگران و فرار رو به جلو را پیشه ساخت.
آخرین مناظره را نیز در تاریخ ۱۸ خرداد احمدی نژاد و محسن رضایی برگزار کردند.
همان روز (۱۸ خرداد) طولانی ترین زنجیره انسانی (۲۵ کیلومتر) در طولانی ترین خیابان ایران و خاورمیانه (ولی عصر) توسط حامیان مهندس موسوی شکل گرفت.
یک روز بعد یعنی در ۱۹ خرداد، نامۀ هاشمی رفسنجانی به رهبری منتشر شد که ضمن انتقاد از اتهامات وارده از سوی محمود احمدی نژاد به او و خانواده اش، به رهبر جمهوری اسلامی هشداری تند داد که در صورت عدم مداخله، "میراث انقلاب در آتش خواهد سوخت."
همان روز روسای کمیتۀ صیانت از آرای ستادهای موسوی و کروبی، طی نامه ای مشترک به احمد جنتی دبیر شورای نگهبان، از زمزمه های احتمال تخلفات گسترده در انتخابات ابراز نگرانی کردند.
به فاصله یک روز، مهندس موسوی در۲۰ خرداد نامه ای به علی خامنه ای نوشت و نسبت به جانبداری ناظران (شورای نگهبان) و احتمال دخالت نظامیان (سپاه) در انتخابات هشدار داده و تصریح کرد "بعضی از اعضای شورای نگهبان و ناظران آن شورا، با جانبداری علنی از رئیس کنونی دولت، از بیطرفی خارج شده اند."
در حالیکه هاشمی رفسنجانی از عزت الله ضرغامی، رئیس منصوب رهبری در صدا و سیما خواستار زمانی کوتاه برای پاسخگوئی به اتهامات وارده از سوی احمدی نژاد شده بود، اما این احمدی نژاد بود که از رسانه ملّی وقت اضافه ای یکطرفه جایزه گرفت تا در آخرین روز مبارزه تبلیغاتی نیز، از این رسانه استفاده ای غیرقانونی کند.
یک روز قبل از انتخابات، دستگاههای امنیتی دولت محمود احمدی نژاد، با قطع سیستم پیامک (sms) کلیه اپراتورهای تلفن همراه کشور و هشدارهای امنیتی، به استقبال انتخابات رفتند.
ما تقلب و کودتا می کنیم، پس هستیم
انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری در ۲۲ خرداد با آرائی تقریبا ۴۰ میلیونی و مشاركت بیش از ۸۵ درصد، بیسابقه ترین انتخابات تاریخ ایران (از حیث تعداد شرکت کننده) نام گرفت.
بنا به تمام شواهدی که دالّ بر پیروزی مهندس موسوی (با رای بیش از ۲۱ میلیون) بود و همچنین سخنان مطبوعاتی ایشان در ساعتی پس از انتخابات که خاطرنشان ساخت "بنده برنده قطعی انتخابات با آرای زیادی هستم و وظیفه ماست که از آرای مردم صیانت کنیم و راه برگشتی وجود ندارد»، مردم در اطراف ستاد مرکزی ایشان جمع شدند تا بر اساس گزارشهای ارسالی نمایندگان ستاد از مراکز انتخاباتی، جشن پیروزی برگزار کنند. این امر با واکنش ناگهانی نیروهای انتظامی و استقرار آنها در محل و نهایتا جلوگیری از جشن روبرو شد.
به فاصله یک ساعت بعد، ابتدائا خبرگزاری فارس و سپس رسانه های حامی دولت، ناگهان خبری روی خروجی های خود گذاشتند و اعلام کردند "شمارش نهائی آرا نشان از پیروزی قاطع محمود احمدی نژاد با اختلاف بسیار زیاد می دهد."
در اواسط روز انتخابات (ساعت حدود پنج و نیم بعد از ظهر)، تعدادی از لباس شخصی ها به ستاد انتخاباتی مهندس موسوی در قیطریه تهران یورش برده، تلویزیون اینترنتی آن ستاد را قطع کرده، کامپیوترها را شکسته و با استفاده از گاز اشک آور، شوکر و باتوم برقی، به حاضران حمله کردند.
ظهر روز انتخابات سردار پاسدار احمدرضا رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی کشور اعلام کرده بود تجمع هواداران نامزدهای ریاست جمهوری در تمام کشور از این به بعد غیرقانونی است و همزمان با وی، سرهنگ محسن خانچرلی معاون عملیات فرماندهی نیروی انتظامی تهران بزرگ نیز خاطرنشان کرد "رزماییش اقتدار که تا پایان شمارش آرا در تهران بزرگ ادامه خواهد یافت از ساعت ۱۷ در میادین و معابر مهم پایتخت آغاز شده است".
در غروب روز انتخابات، فاز کلاسیک کودتا نیز کلید خورد و آرایشی نظامی با حضور یگانهای ویژه پاسداران و نیروهای لباس شخصی در محل های مختلف و تقاطع های اصلی تهران برقرار شد تا کنترل اوضاع را در دست گیرند.
قطع سرویس پیامک نیز به اختلال در شبکه تلفنی و اینترنت کشور کشید.
در اولین حرکت سرکوبگرانه، تجمع پراکندۀ طرفداران مهندس موسوی در اطراف وزارت کشور با خشونت شدیدی سرکوب گردید.
شنبۀ 23 خرداد: آغاز سیطره نظامیان در کشور
ساعات اولیه بامداد روز شنبه ۲۳ خرداد، با پلمب ستادهای انتخاباتی کروبی و موسوی، دستگیری و ربایش صدها تن از فعالان سیاسی –مطبوعاتی کشور، فیلترینگ بسیاری از سایتهای ارتباط جمعی، ارسال پارازیت بر روی شبکههای خبری ماهوارهای آغاز شد.
پس از اعلام رسمی نتایج اولیه در بامداد شنبه و اعلام پیروزی احمدینژاد "با فاصلهٔ زیاد نسبت به میرحسین موسوی و سایر نامزدها"، کروبی و موسوی با استناد به شواهد کمیتهٔ صیانت از آرا و مستندات دیگر، اعتراض خود را اعلام کردند.
موسوی در واکنش به اعلام نتایج، طی نامهای خطاب به ملت ایران، شیوهٔ برگزاری و شمارش آرا را "بهت آور" و "شعبدهبازی دستاندرکاران انتخابات و صداوسیما" نامید و با اعلام اینکه "تسلیم این صحنه آرایی خطرناک نخواهم شد"، خاطرنشان کرد "مردم به دنبال آن هستند که بدانند چگونه و توسط چه کسانی و مقاماتی طرح این بازی بزرگ ریخته شدهاست." همزمان کروبی در نامه ای مشابه، نتایج را "مضحک و شگفت" خوانده و خاطرنشان کرد "وضعیت موجود در بیان و بیانیه نمیآید و باید فکری دیگری کرد."
مهندس موسوی ظهر شنبه طی نامه ای به مراجع شیعه از آنها خواست تا در مقابل "تقلب در آرای مردم" سکوت نکنند، و خاطرنشان کرد "از آنجا که "تمامی راهها برای احقاق حقوق مردم بسته شده، مواجه شدن مردم مظلوم با سکوت علما و مراجع، خسارتی بیش از یک تغییر در آرا را به دنبال خواهد داشت."
موسوی صبح همان روز اعلام کرده بود که در مورد نتایج انتخابات، کنفرانسی مطبوعاتی در محل روزنامه اطلاعات برگزار خواهد کرد که نیروهای امنیتی مانع از برگزاری این کنفرانس شدند.
همزمان آقای خامنه ای در واکنش به این اعتراضها با انتشار پیامی، نتایج شمارش آرا را تأیید و اعلام کرد که "محمود احمدینژاد با ۲۴ میلیون رأی پیروز انتخابات است."
بلافاصله دولت با عدم تمدید ویزای خبرنگاران خارجی از آنان خواست که سریعا ایران را ترک کنند.
با وجود اینکه بخش های نظامی- انتظامی و شبه نظامی، از روز انتخابات هشدارهایی در مورد برخورد با هرگونه اعتراضی داده بودند، اما از ظهر شنبه تظاهراتی در خیابانها و میادین اصلی تهران و مشهد به راه افتاد که اولین تظاهرات در اعتراضات بعد از انتخابات، از مقابل ساختمان وزارت کشور در خیابان فاطمی شروع شد و سپس خیابانهای شهر را درنوردید و اولین شعار معترضان "مرگ بر دیکتاتور" و "رای ما رو پس بده" گزارش شد.
گزارش خبرگزاری ها از ضرب و شتم شدید مردم و بازداشت صدها تن از معترضان حکایت داشت.
همزمان با اعتراضات داخل کشور، ایرانیان معترض به نتایج انتخابات در شهرهای لندن، کلن، برلین، پاریس، نیویورک، سیدنی، واشنگتن، لوس انجلس، ادمونتون، ونکوور، مونترال و تورنتو دست به تجمعات اعتراضی زدند.
روز دوم و پروژۀ جنجالی"خس و خاشاک"
یکشنبه ۲۴ خرداد و دومین روز اعتراضات، احمدینژاد جشن پیروزی خود را در میدان ولیعصر به راه انداخت و در سخنرانی خود با اهانت به معترضان و مخالفین خود، آنها را "خس و خاشاک" نامید.
همزمان در نقاط مرکزی تهران حملات نیروهای یگان ویژه پاسداران به مردم معترض ادامه داشت و ماموران با شلیک تیر هوائی و گاز اشک آور به آنها حمله کردند که اوج این حملات در اطراف دانشگاه تهران و میدان ونک گزارش شد.
در شهرهای دیگر نظیر بابل، مشهد، زاهدان، اصفهان، کرج، اهواز، کرمانشاه و شیراز نیز اعتراضاتی گسترده انجام شد که یگان ویژه پاسداران و لباس شخصی ها در حمله به مردم متوسل به خشونت شدیدی شدند.
ظهر یکشنبه مهدی کروبی با صدور بیانیه ای تاکید کرد "به هیچ وجه از موضع خود کنار نخواهم کشید و احمدینژاد را به عنوان رئیس جمهور ایران به رسمیت نمیشناسم." وی همچنین از شورای نگهبان خواست که انتخابات را باطل و "در راستای خواست به حق ملت و اکثریت مردم، بار دیگر انتخابات را تجدید نمایند." ایشان همچنین افزود "اگر شورای نگهبان درخواست ابطال انتخابات را نادیده بگیرد و این شورا و دولت بر نتایج فعلی تاکید داشته باشند، تصمیم های جدیدی خواهم گرفت که در اطلاعیه های بعد به اطلاع مردم خواهد رسید." کروبی از نیروهای انتظامی و امنیتی نیز تقاضا نمود "حقوق شهروندی منتقدان و معترضان را رعایت کنند"، زیرا "شکرانه بیرون آوردن احمدی نژاد از صندوق های رای، ضرب و شتم مردم، دستگیری و تهدید امنیتی فعالان سیاسی و اجتماعی و ایجاد جو امنیتی در کشور نیست."
همزمان سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نتایج انتخابات را "کودتایی نرم علیه مردمسالاری" اعلام نمود.
مهندس موسوی طی نامه ای به شورای نگهبان خاطرنشان کرد که "پیرو دهها مكاتبه ستاد انتخاباتی اینجانب با آن شورا دایر بر تخلفات صریح انتخاباتی عوامل اجرایی وزارت كشور و نیز یكی از نامزدها كه قطعاً در نتیجه انتخابات مؤثر بوده، عدم صحت انتخابات محرز است و رسیدگی و ابطال آن درخواست میگردد. مهندس موسوی هشت مورد از موارد تخلف را مستندا به اطلاع شورای نگهبان رساند.
موسوی همچنین از مردم درخواست کرد "به صورت مسالمت آمیز و با رعایت اصل عدم برخورد"، به مخالفت خود نسبت به نتایج انتخابات ادامه دهند. ایشان به اطلاع مردم رسانید که "درخواست مجوز برگزاری یک راهپیمایی را به مسئولان داده است تا یک راهپیمایی بزرگ در تمامی شهرهای کشور برگزار شود تا از آن طریق مردم فرصتی برای نمایش مخالفت خود با شیوه برگزاری انتخابات و نتایج آن پیدا کنند."
درخواستی که هرگز از سوی مسئولان پاسخ داده نشد...
موسوی از نیروی انتظامی نیز خواهش کرد "از برخورد خشن با حرکت های خودجوش مردم خودداری کرده، اجازه ندهد اعتماد مردم نسبت به این نهاد ارزشمند (پلیس) خدشه دار شود."
محسن کدیور در نخستین اظهار نظرش پس از انتخابات با انتشار مقاله "در سوگ مشروعیت برباد رفته " در تاریخ 24 خرداد نوشت: "با مهندسی ناشیانه نتیجه انتخابات 22 خرداد 88 تیر خلاص به پیکر نیمه جان جمهوری اسلامی شلیک شد و آخرین بازمانده مشروعیت جمهوری اسلامی – که همانا صداقت و امانتداری نسبی انتخاباتش بود- درپای مصلحت نظام اسلامی قربانی شد."
از همان شب (یکشنبه) طنین فریادهای اعتراض آمیز "الله اکبر" از بام خانه ها در سراسر ایران طنین انداز شد .
از اتفاقات هولناک دیگر در روز یکشنبه، حملات یگان ویژه پاسداران و لباس شخصی ها به تجمع اعتراض آمیز دانشجویان در دانشگاه صنعتی اصفهان و کوی دانشگاه تهران و سپس حمله به خوابگاه دانشجویان و تیراندازی و ضرب و شتم و دستگیری تعداد زیادی از دانشجویان بود. اتفاق رخ داده، یکی از خونین ترین حملات به کوی دانشگاه طی سالهای اخیر ذکر شد.
همزمان با تظاهرات در ایران، ایرانیان خارج از کشور نیز به تجمعات اعتراضی خود در فرانسه، انگلیس و کانادا تداوم بخشیدند.
دوشنبه ای بزرگ در تاریخ
روز دوشنبه ۲۵ خرداد و در سومین روز بعد از کودتا، معترضان به تظاهراتی میلیونی از میدان فردوسی تا میدان آزادی تهران –بصورت ساکت- دست زدند که صاحب نظران آنرا بزرگترین راهپیمایی ضد دولتی پس از انقلاب ۱۳۵۷ اعلام کردند. در راهپیمائی اعتراضی فوق الذکر، مهندس موسوی و محمد خاتمی نیز شرکت و در آن سخنرانی کردند. این راهپیمایی با درگیری مقابل یکی از پایگاههای بسیج در میدان آزادی که از داخل آن به طرف مردم آتش گشوده شده بود، به خشونت گرایید که در جریان آن دهها تن شهید و مجروح شدند.
همزمان در طرف دیگر تهران و در مقابل سفارت های بریتانیا و فرانسه نیز، جمعی از لباس شخصی هایی که رسانههای کودتا آنان را دانشجو می نامیدند، دست به تجمع زده و ادعا کردند فرانسه و انگلیس در اعتراضات ایران دخالت دارند."
در دانشگاه تهران و در واکنش به حملات خونین شامگاه یکشنبه به کوی نیز، تجمعی از دانشجویان و اساتید شکل گرفت و همزمان اساتید دانشگاه صنعتی شریف در اعتراض به حملههای وحشیانه پاسداران و انصار حزب الله به دانشگاهها و خوابگاهها، دست به تحصن زدند. دانشگاه همدان، بابل، مشهد، اصفهان و شیراز هم صحنه اعتراضات گسترده به نتایج انتخابات و همچنین حملات به دانشجویان بود. در ارومیه نیز تظاهراتی گسترده توسط مردم صورت گرفت که با حملات نیروهای انتظامی، چندین نفر زخمی و بازداشت شدند.
در همین روز (دوشنبه)، در حالیکه ایران صحنه اعتراضات خونین بود، محمود احمدی نژاد برای شرکت در مراسم افتتاحیه «نشست سازمان همکاری شانگهای»، به مسکو سفر کرد تا با رئیس جمهور آن کشور دیدار و گفتگو کند. عکس های وی و مدودوف، در اعتراضات آیندۀ جنبش به دولت روسیه بی تاثیر نبود.
عصر دوشنبه وزارت ارشاد دولت احمدی نژاد، طی نامهای به رسانههای خارجی مستقر در ایران، اخطار کرد از این پس از هرگونه پوشش اعتراضات مردمی خودداری نمایند."
ادامه اعتراضات و واکنش ها در هفتۀ اول
یک روز پس از تظاهرات میلیونی ۲۵ خرداد، بسیاری از مردم خواستار تکرار آن برای روز سهشنبه در میدان ولیعصر تهران شدند و همزمان تعدادی از حامیان احمدی نژاد قصد داشتند با تجمع در همان محل، "تشنج های اخیر را محکوم کنند."
ستاد مهندس موسوی ضمن انتشار اطلاعیهای با تاکید بر اینکه موسوی در راهپیمایی خیابان ولیعصر حضور نخواهد داشت از مردم خواست "در دام درگیریهای طراحی شده" قرار نگیرند.
بدنبال انتشار این بیانیه، بسیاری از مردمی که به سمت میدان ولیعصر حرکت میکردند، به طرف صداوسیما حرکت کردند و با اینکه این تجمع آرام گزارش شده بود، اما در چندین نقطه نیروهای انتظامی برای متفرق کردن مردم از گاز اشکآور و باتوم استفاده کردند. در تجمع مقابل صدا و سیما، فائزه هاشمی رفسنجانی حضور یافت و برای تظاهرکنندگان سخن گفت.
صدا وسیمای جمهوری اسلامی ساعتها و بطور یکطرفه تجمع حامبان احمدی نژاد در میدان ولی عصر را مورد پوشش قرار داد و رسانه های کودتا نیز آنها را صدها هزار نفر خواندند.
همان روز لباس شخصی در حالیکه مجهز با باتوم، شوکر و گاز بودند، به شهرک سبحان واقع در بلوار کاوه تهران حمله ور شده و پس از ورود به منازل مردم به ضرب و شتم وحشیانه و آسیب رساندن به اموال آنان پرداختند. (پرونده این مجمتع هنوز مورد رسیدگی قرار نگرفته است.)
موج بازداشت گسترده مردم و فعالین سیاسی- دانشجوئی و مدنی نیز کماکان ادامه داشت.
روز سه شنبه تظاهرات و درگیری ها در شهرستانهایی چون مشهد، تبریز، ارومیه، خرم آباد، زاهدان، انزلی و شیراز نیز ادامه داشت و در واکنش به سرکوب دانشجویان دانشگاه شیراز، رییس آن دانشگاه از سمت خود استعفا کرد.
همزمان استاد محمدرضا شجریان طی نامهای سرگشاده به ریاست صدا وسیما، از وی خواست تا از پخش آثار او خودداری کند. استاد شجریان در همین زمینه خاطرنشان کرد "در شرایطی که مردم در بهت و حیرت هستند و به گفته آقای احمدی نژاد، خس و خاشاک به حرکت در آمدهاند، صدای من در صدا و سیما جایی ندارد. صدای من صدای خس و خاشاک است و همیشه هم برای خس و خاشاک خواهد بود."
صداوسیمای جمهوری اسلامی در آستانه انتخابات از ترانه های با مضمون ملی برای مقاصد خود استفاده میکرد.
همان روز (سه شنبه) مرحوم آیت الله العظمی منتظری که نزدیکان ایشان اعلام کرده بودند وی پس از سالها "برای اولین بار در انتخابات شرکت کرده و رای دادهاست"، با انتشار بیانیهای، از "تقلب در انتخابات" سخن به میان آورد و خاطرنشان نمود "در چنين امر مهمى كه حفظ حقوق عامه مردم است و در آن نمى توان به اصالت برائت تمسك كرد. بلكه بايستى از طريق معتبر و مرضى الطرفين و بى طرف ، امانتدارى حاكميت و دست اندركاران آن احراز گردد. در چنين شرايطى انتظار آن است كه حاكميت پاسخى مقبول و معقول بدهد و با روشهاى صحيح ، بدبينى و شك و شبهه مردم را برطرف نمايد". معظم له درباره حوادث بعد از انتخابات متذکر شد: "در جلوی چشم جهانیان و در حضور دوربینهای خبرنگاران داخلی و خارجی به جان فرزندان این مردم و این مملکت افتاده و با شدت و خشونت کامل با زنان و مردان بیدفاع و دانشجویان عزیز برخورد کرده و آنها را سرکوب و مضروب و دستگیر نمودند و اینک به دنبال تسویه حسابهای سیاسی، با فعالان و اندیشمندان و روشنفکران برآمده و عده کثیری را بیجهت دستگیر و بازداشت میکنند."
رسانه های خبری، همچنین شامگاه سه شنبه از تجمع پزشکان و پرستاران در بیمارستان رسول اکرم تهران در اعتراض به کشتار و زخمی کردن معترضین راهپیمایی ۲۵ خرداد، خبر دادند. از دلایل اعتراض آنها یکی این بود که مأموران لباس شخصی آنان را مجبور کرده بودند در پرونده فوت کسانی که با شلیک گلوله کشته شدهاند، باید قید شود "زیر تیغ جراحی فوت شدهاند" و دیگر اینکه بسیاری از مجروحان از آنجا به بیمارستان سپاه منتقل شده بودند.
همان شب در بسیاری از رسانه ها و سایتها، تصاویر و فیلمهای حمله ماموران به مردم و تخریب اموال آنها توسط نیروهای ضد شورش و لباس شخصی ها متتشر شد.
در ساعات پایانی سه شنبه، شورای هماهنگی جبهه اصلاحات از وزارت کشور مجوزی جهت برگزاری یک راهپیمایی مسالمت آمیز برای روز چهارشنبه درخواست کرد. تظاهراتی که قرار بود روز چهارشنبه ۲۷ خرداد از میدان انقلاب به سوی میدان آزادی برگزار شود؛ ولی بدلیل عدم صدور مجوز لازم، مردم قرار حضور خود را به میدان هفت تیر منتقل کردند.
چهارشنبه ۲۷ خرداد، صدها هزار نفر با در دست داشتن نمادهای سبز و پلاکاردهایی با مضمون اعتراض به نتایج انتخابات، در میدان هفت تیر و خیابانهای اطراف به راهپیمایی پرداختند. کروبی نیز به این راهپیمایی پیوست و مقابل دفتر روزنامه اعتماد ملی دقایقی با مردم صحبت کرد.
مهندس موسوی در اواسط روز بیانیه ای (شماره ۳) در محکومیت "سرکوب وسیع" و بازداشت های اخیر صادر نمود و خاطرنشان کرد " هشدار می دهم که گسترش این رویه ها تنها بر زشتی چهره مخالفان ملت و انگیزه مردم برای توسعه اعتراضات می افزاید."
چهارشنبه ۲۷ خرداد محسن رضایی طی نامهای به وزیر کشور کودتا، ازاینکه ۵ روز از شمارش آرا گذشته و کماکان نتایج صندوقها اعلام نشده، ابراز نگرانی کرد و تذکر داد "در صورتیکه تا پایان وقت اداری ۲۷ خرداد این آمار اعلام نشود، ناگزیر است از شورای نگهبان درخواستی غیر از بازشماری آرا کند. وزارت کشور در پاسخ به رضائی، احتمال بازشماری کامل آرا را بعید دانست و درخواست وی را رد کرد.
مهندس موسوی و محمد خاتمی در نامهای مشترک به محمود شاهرودی رئیس وقت قوه قضائیه، خواستار توقف برخورد خشن با دستگیر شدگان و آزادی سریع آنان شدند و خاطرنشان نمودند "طبق گزارشهای متقن، برخوردهای خشونت آمیز با اجتماعات و مردم عادی و نیز حمله به مجتمعهای مسکونی و منازل مردم به جرم اینکه اعتراض خود را با ذکر الله اکبر نشان میدهند و ضرب و جرح زنان و مردان که با هیچ یک از معیارهای نظام سازگار نیست، صورت گرفته است که نتیجهای جز بدبینی جامعه به نظام نخواهد داشت. علاوه بر این، تهاجم به دانشگاهها و خوابگاهها و ضرب و شتم و دستگیری جوانان مزید برعلت شده است. "
از رخدادهای چهارشنبه، حضور تعدادی از بازیکنان تیم ملی فوتبال ابران با مچبند سبز در بازی ایران- کرهٔ جنوبی بود که مورد استقبال جنبش قرار گرفت. نایب رئیس فدراسیون فوتبال ایران بلافاصله اعلام کرد "این دستبندها نشان ارادت بازیکنان تیم ملی به حضرت ابوالفضل است."
بیانیه گروهی از سینماگران در پشتیبانی از اعتراضات مردم و جنبش نیز،از رخدادهای ۲۷ خرداد بود که عزتالله انتظامی، سیروس الوند، بیژن امکانیان، پگاه آهنگرانی، داریوش مهرجویی، فاطمه معتمد آریا و لیلا حاتمی از جمله امضاکنندگان آن بودند و از مراجع مذهبی و قانونی کشور خواسته بودند " نقش پناه مردم را در این شرایط خطیر ایفا کنند و برای اعاده حقوق از دست رفته ملت اقدام کنند. همزمان گروهی از هنرمندان ایرانی خارج از کشور (از جمله کاوه یغمایی، بهروز وثوقی، ابراهیم نبوی، محسن نامجو، محسن مخملباف) با انتشار نامهای اعلام کردند "دولت کودتا را به رسمیت نمیشناسیم" و از مردم جهان خواستند تا از جنبش سبز حمایت کرده و "اجازه ندهند دولتهابشان حکومت کودتا را به رسمیت بشناسند."
تعدادی از دانشگاههای کشور نیز، در واکنش به سرکوب های اخیر، امتحانات خود را لغو کردند.
مهندس موسوی شامگاه چهارشنبه نیز، بیانیه ای دیگر (شماره ۴) صادر کرد و از مردم درخواست کرد "برای همدردی با خانوادههای شهدا و مصدومان وقایع اخیر"، روز پنجشنبه با حمل نمادهای سوگواری، در مساجد اجتماع کنند." ایشان خواستار "تداوم اعتراض مسالمت آمیز" شد و خاطرنشان نمود" ما در پی اعتراض آرام به روند ناسالم برگزاری انتخابات و تحقق هدف ابطال انتخابات هستیم ."
چهارشنبه ۲۷ خرداد خبری منتشر شد مبنی بر اینکه مجمع روحانیون مبارز در نامهای به فرمانداری تهران، خواستار مجوزی برای برگزاری راهپیمایی در روز شنبه مورخ ۳۰ خرداد شده است. مجمع روحانیون این راهپیمایی را در راستای "پیگیری مطالبات قانونی مردم و تداوم اعتراض مدنی آنان" عنوان کرد.
کروبی نیز مردم را به برگزاری راهپیمایی در ساعت ۱۰ روز جمعه با لباس مشکی از میدان هفت تیر تا محل برگزاری نماز جمعه دعوت کرده بود. (که روز پنجشنبه آنرا لغو کرد.)
چهارشنبه شب روزنامۀ کلمۀ سبز توقیف و برخی سایتهای حامی مهندس موسوی مشمول فیلترینگ شدند و چند روزنامۀ اصلاح طلب و حتی غیر اصلاح طلب نیز، به دلیل انعکاس رویدادهای اعتراضی اجازه انتشار نیافتند. طبق گزارش ها، نماینده وزارت ارشاد و دادستانی مانع از انتشار این روزنامهها شدند و جالب اینکه در روزنامه اعتماد ملی با سانسور بیانیه دبیر کل حزب اعتماد ملی چاپ شد. آن شب یاهو مسنجر به همراه بسیاری دیگر از برنامههای ارتباطی تحت وب در ایران از کار افتادند.
شامگاه چهارشنبه برای اولین بار شعار "یا حسین میر حسین"، همراه با طنین های "الله اکبر"، از فراز بامها سر داده شد.
در جلسۀ بامداد پنجشنبه ۲۸ خرداد ماهِ مجلس شورای اسلامی، قرائت گزارشی مبنی بر اعلام ماهیت واقعی لباس شخصیها، مورد اعتراض و هتاکی های نمایندگان حامی دولت (روح الله حسینیان، حمید رسایی و مهدی کوچکزاده) واقع شد و آنها از قرائت گزارش پشت پرده ماجراهای حمله به کوی دانشگاه، مجتمع مسکونی نمایندگان و مردم تهران در صحن علنی مجلس ممانعت به عمل آوردند .
همان روز چهارمین راهپیمایی گسترده و آرام معترضین از میدان امام خمینی (توپخانه ) و خیابان فردوسی به سمت میدان انقلاب صورت گرفت که صدها هزار ایرانی سبز و مشکی پوش در ادامه اعتراض خود به نتایج انتخابات ریاستجمهوری و برای بزرگداشت کشته شدگان درگیریهای اخیر به میدان امام خمینی آمدند که میرحسین موسوی و زهرا رهنورد نیز در آن شرکت کردند.
عصر همان روز سخنگوی شورای نگهبان اعلام نمود که نامزدهای انتخابات ریاستجمهوری برای حضور در جلسه آتی شورای نگهبان دعوت میشوند که مهندس موسوی و کروبی بدلیل عملکرد شورای نگهبان، به آن جلسه نرفتند. موسوی در همین راستا، نامه ای سرگشاده به شورای نگهبان نوشت به موارد دیگری از تخلفات صورت گرفته پیرامون پلمب صندوقها قبل از رایگیری، حضور ناظران كاندیداها، داستان صندوقهای سیار، تعرفههای رای، محدود كردن زمان رای گیری، انتقال صندوقها به فرمانداری، شیوه آرایش سبد آرا و همچنین بخشی از تخلفات پیش از رای گیری اشاره کرد.
نماز جمعه ای که وحدت بخش نبود
در نماز جمعه ۲۹ خرداد، آقای خامنه ای با انتقاد تند از وقایع پیش آمده و اعتراضهای صورت گرفته به نتایج انتخابات و بدون اشاره به صورت مسئله، خاطرنشان کرد "مسئولیت خونها و خشونتها و هرج و مرجها بر عهده کسانی است که از تظاهرات و اعتراضات پشتیبانی میکنند." وی همچنین بر این نکته تاکید کرد که خط فکری وی به "احمدینژاد نزدیکتر است تا هاشمی رفسنجانی."
همان روز (جمعه) کروبی به شورای نگهبان نامهای نوشت و خواستار ابطال انتخابات شد و همزمان دو تشکل مجمع روحانیون مبارز و حزب اعتماد ملی مردم را به برگزاری تظاهراتی آرام در روز شنبه ۳۰ خرداد از میدان انقلاب به میدان آزادی کردند .
در همین روز ایرانیان مقیم خارج کشور به نشانه همراهی با درخواست ابطال مسالمت آمیز انتخابات اخیر ملت ایران و در اعتراض به سرکوب جنبش سبز ایران در خیابان مقابل ساختمان دفتر نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد در نیویورک نماز جمعه به امامت محسن کدیور برگزار کردند. کدیور اظهار داشت: "وقتی مردم در امانت داری مجریان و ناظران انتخابات تردید می کند، وظیفه شرعی حکومت است که اعتماد سازی کند و مشروعیت از کف رفته را جبران کند. این مشروعیت و اعتماد با ارعاب و تهدید و بخشنامه بدست نمی آید. این «صحت انتخابات» است که باید از سوی حاکمیت اثبات شود نه تقلب در انتخابات از سوی معترضان."
سی خردادی خونین
بامداد شنبه ۳۰ خرداد، مجمع روحانیون طی بیانیه ای اعلام کرد "با کمال تاسف مراجع ذیربط از صدور مجوز برای تظاهرات خودداری نمودند؛لذا برنامهای جهت راهپیمایی امروز نخواهیم داشت".
با اینحال از بامداد ۳۰ خرداد، تهران چهره ای نظامی و امنیتی تر به خود گرفت. هزاران تن از معترضان به نتایج انتخابات، در خیابانهای مختلف تهران به تظاهرات پرداختند و همزمان نیروهای یگان ویژه پاسداران و لباس شخصی ها، با آرایشی نظامی نقاط اصلی شهر را تحت کنترل شدید درآوردند و از اواسط روز حمله به مردم را آغاز کردند. حجم و گستردگی درگیری های روز ۳۰ خرداد ۸۸، از شدیدترین و خونین ترین روزهای هشت ماه اخیر محسوب می شود.
بر اثر ضرب و شتم و تیراندازی مستقیم ماموران به مردم، دهها تن شهید و زخمی شدند؛ شاهدان عینی و منابع خبری نیز از انباشت مجروحین در بیمارستان های مرکز شهر خبر دادند.
در بعد از ظهر همان روز ندا آقاسلطان، دانشجوی ۲۶ ساله فلسفه، در اول خیابان کارگر شمالی توسط یکی از لباس شخصی ها مورد اصابت گلوله قرار گرفت و جان باخت و فیلمی کوتاه که از شهادت وی توسط موبایل گرفته شده بود، دنیا را تکان داد.
غروب شنبۀ خونین، ۵۷ حقوقدان ایرانی با صدور بیانیهای خواستار پایان دادن به خشونت بر علیه مردم شدند.
رسانههای وابسته به حکومت نیز، از یک بمبگذاری نافرجام در داخل آرامگاه رهبر فقید انقلاب خبر داده و اعلام کردند "در این حادثه فرد بمبگذار کشته شد و دو نفر نیز زخمی شدند."
شامگاه سی خرداد، میرحسین موسوی در بیانیهای جدید (شماره ۵) خطاب به ملت ایران، اجتماعات آنها را مطابق با اصل ۲۷ قانون اساسی مشروع دانست و از صدا و سیما و نیروهای مسلح خواست "مردم را از این کار منع نکنند بلکه از آنها حمایت کنند."
بدلیل گستردگی حجم سرکوب در تهران و شهرستانهای دیگر، تعداد دقیق شهدا، مجروحین، بازداشت شدگان و ربوده شدگان ۳۰ خرداد ۸۸، هرگز مشخص نشد.
همان روز فائزه هاشمی رفسنجانی و چهار تن از اقوام خود، در خیابان آزادی تهران دستگیر شد .
واکنش های جهانی و رسانه ای به اتفاقات ایران کماکان رو به افزایش بوده و همزمان اعتراضات حامیان جنبش در شهرهای مختلف جهان کماکان ادامه داشت.
همان شب باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا از دولت ایران خواست "کلیه اقدامات ناعادلانه و خشونت بار علیه مردم خود را متوقف کند." وی خاطرنشان کرد "دولت ایران باید بفهمد که جهان در حال نظاره است. ما برای هر شخص بیگناهی که جان می بازد سوگوار خواهیم بود."
آخرین روز ماهِ همیشه پر التهاب ایران
یکشنبه ۳۱ خرداد یک روز خونین و پر از تلفات جانی پشت سر گذاشته شده بود و وضعیت نظامی و امنیتی تهران و چند شهر بزرگ کماکان پابرجا بود، مردم در چندین خیابان اصلی تهران علیه نتایج انتخابات دست به تجمع زدند که شدیدا مورد حمله و دستگیری قرار گرفتند.
همان روز مهندس موسوی، بیانیه شماره شش خود را صادر کرد و شهادت معترضین به نتایج انتخابات را "سوگ آمیز" اعلام کرد و همزمان محمد خاتمی نیز طی بیانیهای تاکید نمود "اعتراضِ مسالمت آمیز حق مردم است."
دستگاههای حکومت کودتا همزمان فشار بر مطبوعات را افزایش دادند و خبرنگار بیبیسی نیز از ایران اخراج شد.
صدا و سیمای جمهوری اسلامی و رسانه های حامی کودتا رسما اعلام کردند که "کشتار روز شنبه توسط اوباش صورت گرفته و دولت و ماموران دولتی در این زمینه هیچ نقشی نداشته اند."
در همین روز به همت دانشگاهیان ایرانی مقیم آمریکا سمیناری با شرکت محسن کدیور، حمید دباشی و فاطمه حقیقت جو در دفاع از جنبش سبز مردم ایران در دانشگاه کلمبیا تشکیل شد. در این سمینار خطاب به مسئولان نظام گفته شد: "مردم شرعا و قانونا حق اعتراض مسالمت آمیز و راهپیمائی عاری از خشونت دارند، و شما و نیروهای تحت امرتان اعم از انیفورم دار و بی انیفورم موظف به تأمین امنیت و نظم و شنیدن صدای اعتراضشان هستید. شما شرعا و قانونا حافظ جان مردم هستند. یک گلوله به خطا به این معترضان قانونی مسالمت آمیز شلیک شود وزیر کشور شما، قوه قضائیه شما و شخص شخیص شما مسئول است."
بدین ترتیب جنبش وارد تیرماه شد...
ادامه دارد
*اولین مناظره تلویزیونی در تاریخ ۱۲ خرداد میان مهدی کروبی و محسن رضایی برگزار شده بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر